Wij gaan weer samenwonen! En dat is best een grote onderneming.

Om elkaar tot een hand en een voet te kunnen zijn, zijn wij weer met onze drie dochters en hun mannen, en onze 5 kleinkinderen in één woning gaan wonen. De zoektocht naar een woning en al de zaken die eromheen waren te regelen kunnen jullie hier lezen. En onze verhuizing naar Domus Spei met al de verbouwings perikelen en wat we allemaal zoal nog meer doen.
Lees, kijk en geniet. Zet gerust een berichtje neer dat vinden wij erg leuk.
Er zullen diverse linkjes geplaatst worden met daar achter een foto album van een bepaald onderwerp of met een verwijzing naar een ander blog of artikel. Klik deze gerust aan zodat jullie ook de bij behorende foto,s en dergelijke kunt zien of lezen.

zaterdag 28 november 2015

We zijn weer een week verder.

We zijn inderdaad weer een week verder. En Joke loopt nog steeds met die skippy bal onder haar trui. Dus daar is het verder nog rustig.
Vandaag was weer een productief dagje voor iedereen.
De nodige voorbereidingen voor de verbouwing voor Anneke haar eigen gedeelte. De wasmachine

 

staat nu in de trapkast bij A&A. Dus niemand hoeft meer een ander te storen om te gaan wassen. Alles past er in en de kinderen kunnen ook nog gewoon bij de bak om hun handen te wassen. We kunnen er ook onze handwasjes doen (mochten we die hebben) alleen past de centrifuge er niet meer bij. Die gebruiken we ook nog erg weinig omdat de nieuwe wasmachine hoge toeren met centrifugeren maakt. Maar hij gaat niet weg. We zetten hem in het bakhuis. Zodat mochten we hem toch willen gebruiken hij zo te pakken is.
Dus er kan weer een streep gezet op de te doen lijst.
Arne is hard bezig geweest in hun eigen badkamer want daar lekt het elke keer. Nu heeft hij de douchebak er weer uitgehaald en alles opnieuw gedaan. Hopelijk is dat probleem ook opgelost.
En bij Freddy en Joke heeft Bauke een verrijdbare plaats gekregen, die gemaakt is van een pallet.
En om het raam is nu ook een lijst gekomen.
Zo komen we elke week een stukje verder.
Onze bank heeft nieuwe poten gekregen want die er onder zaten waren na 13 jaar enigszins scheef en niet meer zo stevig. We hebben ze gelijk wat hoger gekocht zodat het zitten wat hoger is en beter bij onze leeftijd past. Wij houden echt niet van die lage zitbanken of stoelen. Dan heb je haast een hijskraan nodig om er uit te komen. Dus nu zitten ze allemaal weer wat hoger. En kan Timo niet meer met de voeten op de grond komen als hij er op zit, maar dan moet hij maar een beetje pokon er bij nemen.

dinsdag 24 november 2015

Tweeënhalf jaar later....

Het is inmiddels al weer ruim tweeënhalf jaar na mijn laatste blog in Domus Spei. Er is veel gebeurd waar echt wel over te schrijven was. Genoeg nieuws te melden. Maar er waren andere zaken die mijn aandacht opeisten en het heeft even geduurd voor er weer wat energie was om in dit blog weer wat te gaan schrijven.
Ja we zijn nog steeds met elkaar woonachtig in de boerderij waar wij in augustus 2011 met elkaar gingen wonen. Met ups en downs redden we het nog steeds.
In 2013 waren Arne en Arike 12 en half jaar getrouwd. Dat hebben we met beide familie,s gevierd. Een gezellige dag waar we allerlei Oud-Hollandse spelen hebben gedaan. En lekker gebarbeknoeid.
Een leuke dag waar iedereen die zij er bij wilden hebben waren. ( Fotoalbum 12 1/2 jarig huwelijksfeest Arne en Arike)Een dag met een gouden randje zeker in die periode waar ik behandeld werd voor borstkanker.
Inmiddels hebben al de kleinkinderen hun zwemdiploma,s gehaald. Sommige A en B en de echte fanatiekelingen wilden ook nog hun C halen. Elke x zijn we er bij geweest en hebben we gejuicht,  geklapt, en gezongen. We zijn er reuze blij mee want dat is toch altijd een prettig idee dat ze in ieder geval zich kunnen redden in het water. Zeker hier in het waterrijke Friesland is dat wel nodig.
Er zijn weer wat aanpassingen gedaan aan de boerderij. De keuken bij Arne en Arike is vernieuwd, die viel uit elkaar van ellende. De jongens hebben diverse malen gewisseld van kamer en bed. En bij Freddy en Joke zijn ook allerlei verbouwingen gedaan.
Ieder die werk had heeft het nog steeds, dat is immers niet gewoon in deze tijd.
De twee werkloze dames vermaken zich prima maar zouden het best fijn vinden om ook een baan te hebben buitenshuis. Alleen zoveel banen zijn er nu ook weer niet. En eigenlijk zijn ze al te oud of hebben ze niet een up-to date kennis. Jaja, het is nogal makkelijk om in Den-Haag te bepalen dat je als echtpaar gewoon samen moet werken maar als je dan nu best wel zou willen maar geen baan kunt krijgen? Dan heb je straks wel een probleem met die extra hoge belasting.......
Anneke heeft nog steeds niet een eigen goede woonruimte. Maar daar komt verandering in. In het voorjaar van 2016 zal er voor haar een eigen woonkamer worden gerealiseerd en kan ze via de voordeur gewoon haar eigen huiskamer in lopen zonder via onze huiskamer te hoeven. Wij gaan dan in haar huidige woonkamer slapen. Dan is ons gedeelte helemaal achterin de boerderij. Anneke heeft al weer een tijdje haar slaapkamer boven. Aan het einde van de gang. Dus als ze straks haar eigen huiskamer en keukentje heeft is ook dat gedeelte naar het zin. Alhoewel we eerst andere plannen hadden voor haar. moeten we gewoon roeien met de riemen die we hebben. En dat is een financieel plaatje wat gevolgd moet worden. We zijn van het principe: wat er niet is kunnen we ook niet uitgeven. En dat maakt dat er concessies gedaan moeten worden.
Zo is er in ons gedeelte nog niets geverfd of gemaakt. De keuken heeft inmiddels van alles wat los zit, of mist. Zoals handvatten die breken, een koelkast die kapot is, een kookplaat waar drie pitten het van doen. En de afzuiger die een enorm kabaal maakt en waar we nu als hij uit staat een plank in doen omdat je anders je keuken uit waait.  Zo zou het dak vervangen moeten worden en een aantal dakramen. Er zou op de verdieping waar nu nog geen kamers zijn, die ook nog niet bereikbaar is met een trap, eigenlijk een aantal kamers gemaakt moeten worden. Het was namelijk de bedoeling dat elk kind een eigen kamer zou krijgen. Nu moeten er bij elkaar op één kamer slapen. Nu is dat niet onoverkomelijk. Er zijn er genoeg die dat ook moeten. Maar voor kinderen met ADHD en ASS is het lastig bij elkaar te moeten liggen. We redden ons en we klagen niet, maar soms zou ik willen dat die geldboom die we geplant hebben sneller gaat groeien en eindelijk vrucht gaat dragen. Of dat er gewoon een leuke erfenis kwam, of dat er iemand opstond die zei: ik heb genoeg en kan wel wat missen voor jullie project. Zou gewoon geweldig zijn. Al zullen dat wel wensen blijven.
Maar zoals gezegd: we blijven roeien met de riemen die we hebben. En zijn nog steeds blij dat wij op deze manier zijn gaan wonen. Er zijn er genoeg die het slechter hebben.
De tuin is ook nog een punt van aandacht. Tot nu toe verdwijnt er van alles maar kan het nog niet opgeknapt worden. Nu is dat voor de kids geweldig want er kan weinig vernield worden. Dus ze hebben veel vrijheid om het huis. Uiteindelijk gaat het er om dat we met elkaar de lasten dragen.
En dan nog een geweldig leuk nieuws. Op 13 April van dit jaar kregen wij te horen dat er bij Freddy en Joke een baby gaat komen. Zij verwachten eerdaags hun tweede kindje.( Nieuwe Baby) Dat is een groot wonder waar wij met elkaar van dichtbij getuige mogen zijn. Dat is geweldig. En soms nog niet te bevatten. Al kunnen we er niet om heen. Waar om heen? Nu om die dikke buik van Joke. Ze is enorm uit gedijd, en af en toe verdenken wij haar er van dat ze gewoon een skippybal onder haar kleren heeft zitten. Het is nog even geduld hebben maar we hoeven niet meer lang te wachten.