Wij gaan weer samenwonen! En dat is best een grote onderneming.

Om elkaar tot een hand en een voet te kunnen zijn, zijn wij weer met onze drie dochters en hun mannen, en onze 5 kleinkinderen in één woning gaan wonen. De zoektocht naar een woning en al de zaken die eromheen waren te regelen kunnen jullie hier lezen. En onze verhuizing naar Domus Spei met al de verbouwings perikelen en wat we allemaal zoal nog meer doen.
Lees, kijk en geniet. Zet gerust een berichtje neer dat vinden wij erg leuk.
Er zullen diverse linkjes geplaatst worden met daar achter een foto album van een bepaald onderwerp of met een verwijzing naar een ander blog of artikel. Klik deze gerust aan zodat jullie ook de bij behorende foto,s en dergelijke kunt zien of lezen.

maandag 16 januari 2012

Een wandeling op Zondag middag.

En dan is het lekker weer. Kun je heerlijk met het spul naar het bos. Niks eerst een eind rijden. Dus eerst zorgen dat je alles bij je hebt. Want ja, je bent dan wel een hele middag weg. Nee, gewoon zeggen: Kom jongens je overal en laarzen aan we gaan even een eindje wandelen. Heerlijk is dat. En dan als je terug komt, hoef je niet eerst nog een eind te rijden voor je thuis bent. Dus ga je eerst een kop warme chocolademelk drinken in een restaurant. Nee je loopt je huis binnen en maakt je eigen warme chocola! Dat is toch genieten? Zeg nou zelf. Zeker als je dan een lekker stuk door het herfst bos hebt gelopen en je de kinderen ziet rennen door de gevallen bladeren. We de paddenstoelen hebben gezien. En later blijkt dat er in dat bos waar wij zojuist gelopen hebben de meeste verschillende paddenstoelen voorkomen. Ja, dan voelen wij ons rijk. Want zeg nu zelf, waar zul je mee maken dat er een kameel voorbij je huis loopt aan een touw. Om uitgelaten te worden op de zandvlakte van het Drents-Friese woud? Dan denk je toch even dat je ergens anders bent dan in Nederland. Dan weten we weer waarom we deze hele onderneming zijn begonnen. Dan zijn we blij dat wij het hebben gedaan. Ook al zijn er nog diverse onzekerheden. Wanneer verkopen wij ons appartement? En Anneke haar flatje? Wanneer kunnen we beginnen met anneke haar eigen huisje? Zal het er dit jaar nog komen of wordt het later? Maar we weten dat onze boerderij niet voor niets de naam heeft gekregen die ze heeft. Daar hebben we met elkaar goed over nagedacht. Het moest een huis van Hoop worden. Vertrouwen dat God onze wegen leid en dat Hij ons in alles de weg zal wijzen die wij moeten gaan. Dan kunnen wij ook in vertrouwen aan Zijn hand die weg lopen. En zal het ook goed komen. Kijk en geniet met ons mee!

Slaapverdieping Arne en Arike.

Zoals jullie al hebben kunnen lezen moest er veel gedaan worden. We hebben geleerd om prioriteiten te stellen. En eerst te doen wat eerst moet. En dat was zorgen dat ieder zijn eigen plekje in dit huis kon krijgen. Zo moest het gedeelte van Freddy en Joke helemaal nog verbouwd en gerealiseerd worden. En daar zijn we nu een eind mee op weg. Maar ook moest er gezorgd worden dat de jongens allemaal een eigen slaapkamer zouden krijgen. Want bij elkaar slapen is voor deze jongens niet goed. Ze maken elkaar wakker en houden elkaar wakker. En gaan dan aan het donderjagen zoals we dat netjes kunnen zeggen. En wie nu wie wakker houd of maakt is niet belangrijk. Er moest rust komen in de nacht. Ik moet zeggen dat het aardig gelukt is. We hebben wat hulpgoederen aangeschaft. Maar ja, dat is alleen maar handig. Touwen om ze vast te binden..........( grapje) Nee, een heuse klok die elk in zijn kamer heeft gekregen. Met daarop een dikke streep naar de 7 uur. Eerder mogen ze niet uit bed. En op zaterdag moet het de acht zijn. En eerlijk is eerlijk, het lijkt aardig te werken voor diegene die klok kunnen kijken. Matthias denkt af en toe, ik ben klein ik weet het niet..... maar ook die kan tegenwoordig al beter slapen. Vooral als Pooh beer mee gaat slapen. Naast zijn bed en dan met een deken erover. Slaap lekker zegt hij dan. Dit was een open ruimte waar niets anders was dan een dakraam. En kijk wat het geworden is. Sem zijn kamertje. En hier was eerst dit En kijk eens wat het nu geworden is, de slaapkamer van Matthias en een slaapkamer van Arne en Arike. Hoe we dat gedaan hebben kun je in onderstaande foto impressie zien. En ook hier voor geld, even aanklikken en je kunt de foto,s groot bekijken. De kamer van Timo en Joran zijn voor nu klaar. Daar doen we nog even niets aan. Er is al wel verf gekocht zodat we aan de slag kunnen als we wat bijgekomen zijn. Maar het zijn mooie kamers waar ze goed kunnen slapen. Grote kamers ook. Alhoewel: Timo heeft een mooi rolgordijn gekregen met legerstof. Het rolgordijn wat er hing scheurde helemaal kapot. En toen is er een lap stof gekocht wat je ook voor rolgordijn kunt gebruiken en daar heeft oma dan een nieuw gordijn van gemaakt op de oude onderdelen. Hij is er reuze blij mee. Want hij wil een leger kamer! Hoe die gaat worden dat zullen jullie dus later zien.

Onze eerste verkenning van het bos en wat we zoal nog meer doen dan verbouwen.

Tja, dan heb je een bos naast je huis en dan heb je eigenlijk te weinig tijd om er eens heen te gaan. Dus op een mooie zaterdag middag hebben een aantal mensen de fiets gepakt en zijn naar het bos gaan fietsen. Dan wel de weg oversteken wel te verstaan en richting de zandvlakte. Maar helaas waaide het te hard voor Casper om goed mee te kunnen komen dus zijn we op een bankje neergestreken om daar gewoon lekker te genieten en ons te verwonderen dat ons dit ten deel is gevallen! Wat een mooie omgeving is het hier. Kijk zelf maar even mee. Het was al wel vorig jaar in september dat we dit hebben gedaan. Dus de chronologische volgorde is er helemaal uit. Maar dat geeft vast niet. Zo worden er ook nog wel anderen dingen gedaan. Lekker samen op de bank een spelletje mario cart. Of samen puzzelen en kleuren. Heel veel samen buiten spelen en lekker nat regenen. Of in de boom klimmen. In de greppel gaan staan met water er in, en een modderbad in de kuil van de trampoline. Allemaal leuke dingen doen we hier. Samen in bad is ook reuze gezellig. Je kunt het niet verzinnen of ze doen het hier. Kattekwaad uit halen! Goed voor hun ontwikkeling zeggen ze. Dat kunnen we wel merken aan b.v. Hannah. Eerst een bang meisje wat niets durfde en die nu met alles met de jongens mee doet. Op de skelter rijden, eerst achterop maar dan ook zelf met matthias achterop. Gewoon op het weggetje en als de buurvrouw thuis is even daar kijken. Het is geweldig wat ze hier allemaal beleven. We zouden er een boek over kunnen schrijven. Maar dat zal wel niet lukken want daar hebben de moeders dan dus niet veel tijd voor. Want jullie begrijpen dat al die vieze kindertjes hun overallen, laarzen, schoenen, jassen, wanten, sjaals, mutsen, snoetjes enz enz. elke dag wel voor een berg wasgoed en dergelijke zorgen. Dus dat boek zal er wel niet komen, maar ik zal proberen om nu weer vaker op dit blog te schrijven wie weet wordt het nog eens uitgegeven....... Even op de foto,s klikken en ze worden beeldschermvullend.