Wij gaan weer samenwonen! En dat is best een grote onderneming.

Om elkaar tot een hand en een voet te kunnen zijn, zijn wij weer met onze drie dochters en hun mannen, en onze 5 kleinkinderen in één woning gaan wonen. De zoektocht naar een woning en al de zaken die eromheen waren te regelen kunnen jullie hier lezen. En onze verhuizing naar Domus Spei met al de verbouwings perikelen en wat we allemaal zoal nog meer doen.
Lees, kijk en geniet. Zet gerust een berichtje neer dat vinden wij erg leuk.
Er zullen diverse linkjes geplaatst worden met daar achter een foto album van een bepaald onderwerp of met een verwijzing naar een ander blog of artikel. Klik deze gerust aan zodat jullie ook de bij behorende foto,s en dergelijke kunt zien of lezen.

woensdag 9 november 2011

De Poezen.

Er waren eens drie poezen en een kat. Ze woonden gezellig in hun eigen huisje.
Ginny
en Hermie waren twee echte flat katten. Zaten overdag alleen in hun baasjes flat. En kwamen niet verder dan haar balkon. Ja, ginny heeft eens de sprong gewaagd maar kwam er toen achter dat het toch wel erg hoog was! Drie verdiepingen, en hoe kom je dan weer bij je baasje? Die heeft gelijk het balkon afgezet met gaas, zodat ik niet nog een keer naar beneden zou gaan, alsof ik dat zou willen..... Ze keken weleens verlangend naar buiten, maar ach dat was niet voor hen weggelegd.
En waarom zouden ze willen? Ze werden vertroeteld door hun baasje Anneke en hadden het reuze naar hun zin. Ze taalden niet naar muizen.......of mollen....... En we hebben dan ook nog Joepie
Een echte asiel poes die in het gezin van Opa en Oma is gekomen. Ze was al twee maal in het asiel geweest. Omdat hun baasjes ze niet aardig vond. Ze was een echte tiran volgens hen. Moest naar buiten kunnen en anders zou ze de boel gaan tiranniseren. Niets is minder waar hoor. Ze voelde zich thuis in de flat en ging regelmatig het balkon af en werd dan weer netjes door mede flatbewoners terug gebracht. Ze werd de lieveling van het appartementen complex SENECA . Er werd dan ook menig traantje gelaten toen bekend werd dat Joepie hen ging verlaten. Er werden verwoedde pogingen gedaan om haar dan maar te laten adopteren door een bewoner, zodat ze niet zou hoeven te verhuizen. Maar nee, gelukkig gingen haar baasjes daar niet op in en mocht ze gewoon mee. Dan hebben we ook nog Winnie de kat. Een kater die de weg kwijt was van zijn moeder, en in een weiland belandde. Daar gewond raakte en gevonden werd door lieve mensen die met hem naar de dierenarts gingen. Daar werd hij gehecht en behandeld. Maar ja, ze hadden al zoveel poezen dat ze deze er eigenlijk niet bij konden hebben. Dus toen werd er rond gevraagd op de camping waar mijn baasje op vakantie was,en ja hoor zij wilden mij wel hebben, want ik paste wel mooi bij de kleur van hun vloer zoals jullie kunnnen zien. En daar mocht ik wonen in een lekker warm huis, met een mooi buiten. Waar ik graag kwam, vooral het dak vind ik prachtig. Behalve als er kraaien zijn die mij aanvallen. Dan moet ik er maar snel afgehaald worden. En ja, dan krijgen al die baasjes het in hun bol en willen gaan samen wonen! Nou kijk dat was een goed idee, maar we woonden prima dus voor ons hoefde het niet zo. Maar je weet wat je dan als poes en kater moet doen, gewoon je baas volgen waar ze ook gaan. Dus dat hebben wij gedaan. Met ons vieren tegelijk elk in een eigen bakje, achterin het scheurmonster van de baas van Joepie. Een hele lange reis. Dus als we van plan waren om terug te gaan, was dat al niet meer mogelijk. We kwamen aan bij een soort van groot huis, met een dak wat goed te bereiken was voor winnie onze dakkat. Dus dat zag er al goed uit. Helaas werden we eerst een paar weken opgesloten. En je geloofd het niet, maar die flat poes mocht als eerste in haar eentje naar buiten! En wat we toen hoorden! Sjonge het is hier een paradijs voor ons soort. MUIZEN! VOGELS, MOLLEN, en een ruimte! Sjonge jonge wat zullen wij ons hier vermaken. En ja hoor, toen mochten we allemaal naar buiten. Eerst konden we nog door het raam naar binnen komen, maar ze hebben een heus katteluik gemaakt. En jullie snappen het al? Het hek is van de dam. WIJ GAAN OP JACHT! Elk dag vangen wij voor onze bazen de muizen die hen in de weg lopen. En dat zijn er gerust een stuk op 6 per dag. We brengen ze wel netjes naar binnen want ze moeten natuurlijk wel zien dat wij goed ons werk doen. Anders krijgen we geen lekkere brokjes meer. Helaas zit er nog wel eens eentje bij die nog leefd en dan de benen neemt, maar ja, daar kunnen wij niks aan doen. Die moeten ze dan nog maar even zelf vangen. Want ze kunnen er niet tegen als ze horen hoe die muizen piepen. Kijk als ze ons gewoon onze gang laten gaan stopt dat piepen vanzelf. Maar ja, mensen he, die snappen dat nog niet. En de twee flat katten die vangen de meeste. Eigenlijk best knap van hen want zij hebben alleen nog maar boven gezeten op drie hoog in een flat. Maar ze zijn me daar een muizenvangers, echte jacht poezen. Tja, het muizen bestand aan de Aekingaweg is drastisch gedaald sinds wij als jagers hier zijn komen wonen. Wij moeten nu ons werkterrein al wat verleggen richting het bos. Maar het geluk is met ons, er komen nu ook mollen! En die zijn ook leuk om mee te spelen. Voor zover het poezen bericht van Ginny, Hermie, Joepie en Winnie de vier muisketiers!

2 opmerkingen:

Anneke de Ruijter zei

Leuk en gaaf stukje. Die twee flatkatten van mij willen niet meer terug naar 3hoog. Maar gelukkig komen ze regelmatig binnen voor knuffel. En savonds en snachts slapen ze binnen vlakbij de baas de een op bed en de ander op een grote stoel vlakbij. Oh ja Ginny wilt snachts nog wel eens een muis vangen. En die komt ze dan om half 3 snachts heel blij brengen. Maar verder zijn ze wel lief hoor. Gr. Anneke

Joke Vermanen zei

Ik vind het ook een heel leuk stukje! Als je er niet bij was zou je het zo meebeleven.
En die Winnie de pooh eeh poes ohnee kat, die vangt ook muizen maar laat ze voorlopig lekker buiten liggen.
Scheelt mij weer opruimen. En hij laat zich ook niet meer het dak op jagen, veeel te druk met andere dingen!