Wij gaan weer samenwonen! En dat is best een grote onderneming.

Om elkaar tot een hand en een voet te kunnen zijn, zijn wij weer met onze drie dochters en hun mannen, en onze 5 kleinkinderen in één woning gaan wonen. De zoektocht naar een woning en al de zaken die eromheen waren te regelen kunnen jullie hier lezen. En onze verhuizing naar Domus Spei met al de verbouwings perikelen en wat we allemaal zoal nog meer doen.
Lees, kijk en geniet. Zet gerust een berichtje neer dat vinden wij erg leuk.
Er zullen diverse linkjes geplaatst worden met daar achter een foto album van een bepaald onderwerp of met een verwijzing naar een ander blog of artikel. Klik deze gerust aan zodat jullie ook de bij behorende foto,s en dergelijke kunt zien of lezen.

woensdag 9 november 2011

De Poezen.

Er waren eens drie poezen en een kat. Ze woonden gezellig in hun eigen huisje.
Ginny
en Hermie waren twee echte flat katten. Zaten overdag alleen in hun baasjes flat. En kwamen niet verder dan haar balkon. Ja, ginny heeft eens de sprong gewaagd maar kwam er toen achter dat het toch wel erg hoog was! Drie verdiepingen, en hoe kom je dan weer bij je baasje? Die heeft gelijk het balkon afgezet met gaas, zodat ik niet nog een keer naar beneden zou gaan, alsof ik dat zou willen..... Ze keken weleens verlangend naar buiten, maar ach dat was niet voor hen weggelegd.
En waarom zouden ze willen? Ze werden vertroeteld door hun baasje Anneke en hadden het reuze naar hun zin. Ze taalden niet naar muizen.......of mollen....... En we hebben dan ook nog Joepie
Een echte asiel poes die in het gezin van Opa en Oma is gekomen. Ze was al twee maal in het asiel geweest. Omdat hun baasjes ze niet aardig vond. Ze was een echte tiran volgens hen. Moest naar buiten kunnen en anders zou ze de boel gaan tiranniseren. Niets is minder waar hoor. Ze voelde zich thuis in de flat en ging regelmatig het balkon af en werd dan weer netjes door mede flatbewoners terug gebracht. Ze werd de lieveling van het appartementen complex SENECA . Er werd dan ook menig traantje gelaten toen bekend werd dat Joepie hen ging verlaten. Er werden verwoedde pogingen gedaan om haar dan maar te laten adopteren door een bewoner, zodat ze niet zou hoeven te verhuizen. Maar nee, gelukkig gingen haar baasjes daar niet op in en mocht ze gewoon mee. Dan hebben we ook nog Winnie de kat. Een kater die de weg kwijt was van zijn moeder, en in een weiland belandde. Daar gewond raakte en gevonden werd door lieve mensen die met hem naar de dierenarts gingen. Daar werd hij gehecht en behandeld. Maar ja, ze hadden al zoveel poezen dat ze deze er eigenlijk niet bij konden hebben. Dus toen werd er rond gevraagd op de camping waar mijn baasje op vakantie was,en ja hoor zij wilden mij wel hebben, want ik paste wel mooi bij de kleur van hun vloer zoals jullie kunnnen zien. En daar mocht ik wonen in een lekker warm huis, met een mooi buiten. Waar ik graag kwam, vooral het dak vind ik prachtig. Behalve als er kraaien zijn die mij aanvallen. Dan moet ik er maar snel afgehaald worden. En ja, dan krijgen al die baasjes het in hun bol en willen gaan samen wonen! Nou kijk dat was een goed idee, maar we woonden prima dus voor ons hoefde het niet zo. Maar je weet wat je dan als poes en kater moet doen, gewoon je baas volgen waar ze ook gaan. Dus dat hebben wij gedaan. Met ons vieren tegelijk elk in een eigen bakje, achterin het scheurmonster van de baas van Joepie. Een hele lange reis. Dus als we van plan waren om terug te gaan, was dat al niet meer mogelijk. We kwamen aan bij een soort van groot huis, met een dak wat goed te bereiken was voor winnie onze dakkat. Dus dat zag er al goed uit. Helaas werden we eerst een paar weken opgesloten. En je geloofd het niet, maar die flat poes mocht als eerste in haar eentje naar buiten! En wat we toen hoorden! Sjonge het is hier een paradijs voor ons soort. MUIZEN! VOGELS, MOLLEN, en een ruimte! Sjonge jonge wat zullen wij ons hier vermaken. En ja hoor, toen mochten we allemaal naar buiten. Eerst konden we nog door het raam naar binnen komen, maar ze hebben een heus katteluik gemaakt. En jullie snappen het al? Het hek is van de dam. WIJ GAAN OP JACHT! Elk dag vangen wij voor onze bazen de muizen die hen in de weg lopen. En dat zijn er gerust een stuk op 6 per dag. We brengen ze wel netjes naar binnen want ze moeten natuurlijk wel zien dat wij goed ons werk doen. Anders krijgen we geen lekkere brokjes meer. Helaas zit er nog wel eens eentje bij die nog leefd en dan de benen neemt, maar ja, daar kunnen wij niks aan doen. Die moeten ze dan nog maar even zelf vangen. Want ze kunnen er niet tegen als ze horen hoe die muizen piepen. Kijk als ze ons gewoon onze gang laten gaan stopt dat piepen vanzelf. Maar ja, mensen he, die snappen dat nog niet. En de twee flat katten die vangen de meeste. Eigenlijk best knap van hen want zij hebben alleen nog maar boven gezeten op drie hoog in een flat. Maar ze zijn me daar een muizenvangers, echte jacht poezen. Tja, het muizen bestand aan de Aekingaweg is drastisch gedaald sinds wij als jagers hier zijn komen wonen. Wij moeten nu ons werkterrein al wat verleggen richting het bos. Maar het geluk is met ons, er komen nu ook mollen! En die zijn ook leuk om mee te spelen. Voor zover het poezen bericht van Ginny, Hermie, Joepie en Winnie de vier muisketiers!

woensdag 2 november 2011

Het leegmaken van de vijver.

Tja, en dan opeens merk je dat de kinderen steeds vrijer worden. Steeds meer de wereld om zich heen gaan ontdekken. En ja, dan stappen ze gewoon in een greppel met water er in. En kijk, dan gaat Oma nachtmerrie,s krijgen van kinderen die gewoon de vijver instappen. En dan verdrinken. Dus die vijver moest en zou geleegd worden. En dan is het herfstvakantie en kunnen ze ook meehelpen. Joran die zegt op een gegeven moment: wat zijn wij goed vissers he! En dan vertellen we het verhaal van de vissers die vissers van mensen gingen worden. En je denkt eerst: he bah, een kikker, hoe krijg ik die nu uit de vijver. Maar na een stuk of tien is dat schepnetje alleen maar lastig en ga je gewoon met je handen aan het vangen. Ook Timo die er eerst niets van moest weten deed mee. We hebben er denk ik wel 75 kikkers uitgehaald. En minstens zoveel vissen. Het was dus al met al een leerzame middag met veel plezier. En we hebben ze allemaal netjes in een ven gedaan waar ze volgens de jongens het erg gezellig zullen hebben. Dus elke x als we nu langs de ven rijden roepen ze: Dag kikkers en vissen!

Slaapafdeling Freddy en Joke.

Het begon met het slopen van de stenen muur die bij de deur zat, de vloerbedekking er uit, de ondervloer en daaronder nog platen die geschroefd zaten. Het was een hele klus. De ramen werden open gemaakt. Want die zaten dicht geschroefd. En Jakob onze klusjes man heeft daar openklap raampjes van gemaakt. Toen alles er uit was ging het al wat beter ruiken. Het rook er nogal muf namelijk. Er werden daarna wanden geplaatst met deuren en isolatie er tussen. De electriciteit werd gemaakt met al de lichtpunten. En er werd gezorgt dat met één druk op de knop er twee lampen aan konden. Goed he! Dan was gelijk de hele gang van boven verlicht. Ook moesten er licht punten verplaatst worden. Want anders ging ook gelijk in Sem zijn slaapkamer het licht aan en dat was dan weer niet de bedoeling. Daarna de gipsplaten er op en toen al de gaatjes dichten. Insmeren met voorstrijk. Wat een troep is dat zeg. Plakt aan alle kanten. Maar goed toen konden we gaan witten en verven en alles voor zien van kleur. En ja, dan vraagt oma aan Hannah: en, welke kleur wil Hannah? Zegt ze: ROSE! Joke verschoot van kleur want die dacht er lekker geel en groen op te doen. Maar ja, als je mag kiezen van Oma dan kun je er als vader en moeder bijna niet meer om heen. Dan moet het wel rose worden. En het is gelukt. Hannah haar kamer is ROSE! ECHT HELEMAAL ROSE!. Alleen haar bed en nachtkast en kleding kast hebben nog een andere kleur. Als je gewoon op een foto klikt hieronder kun je ze groter zien. Dit was tot zover wel hun slaapafdeling. Er hangen nog wat klus briefjes van kleine dingen die gedaan moeten worden daar. Maar ach ze kunnen er lekker slapen. En dan hebben zij als ze wakker worden het mooiste uizicht. Wat denken jullie hier van om vanuit je bed dit te kunnen aanschouwen?

Het is al weer twee maanden.......

Wat dan? Nu dat we hier wonen. En elke dag genieten we nog steeds van ons mooie uitzicht.
Dagelijks veranderd er wel wat. Of de schapen komen vlak bij of ze worden naar een ander weiland gebracht. Of ze lopen weer wat verder weg. Het is elke dag genieten. En wat dacht je van de vogels die hier rond onze boerderij vliegen en gezellig zitten te kwetteren. Wij als stadse mensen weten vaak niet eens hoe ze heten......(schaam) Maar daar komt vast verandering in als we eindelijk onze boeken hebben kunnen uitpakken met daarin de boekjes met de vogel plaatjes. Maar wat hebben we allemaal beleefd de afgelopen maanden. Jullie snappen dat ik echt niet alles kan opnoemen. Er zijn al heel wat lijstjes afgewerkt. Ik ga maar gewoon wat blogs maken die over verschillende onderwerpen zullen gaan.