Wij gaan weer samenwonen! En dat is best een grote onderneming.

Om elkaar tot een hand en een voet te kunnen zijn, zijn wij weer met onze drie dochters en hun mannen, en onze 5 kleinkinderen in één woning gaan wonen. De zoektocht naar een woning en al de zaken die eromheen waren te regelen kunnen jullie hier lezen. En onze verhuizing naar Domus Spei met al de verbouwings perikelen en wat we allemaal zoal nog meer doen.
Lees, kijk en geniet. Zet gerust een berichtje neer dat vinden wij erg leuk.
Er zullen diverse linkjes geplaatst worden met daar achter een foto album van een bepaald onderwerp of met een verwijzing naar een ander blog of artikel. Klik deze gerust aan zodat jullie ook de bij behorende foto,s en dergelijke kunt zien of lezen.

woensdag 18 mei 2011

Tja, en weer wachten.

DONDERDAG 10 MAART 2011

Je moet wel veel geduld hebben als je een plan zoals wij die hebben tot uitvoer wil brengen. Het is echt een oefening geduld.
Maar het vorige pand wat zo goed leek gaat waarschijnlijk niet door. Het komt er op neer dat de eigenaresse bij de gemeente een aanvraag moet doen om er een woonbestemming aan te laten geven. En als ze dat zou doen dan kan het nog wel tot einde van dit jaar duren voor we weten of dat ook mogelijk is. Dus je snapt, dat wij dan eerst maar verder gaan zoeken.
En ja, dat heb ik gedaan. Kan haast geen huizen site,s meer zien. En ook de boerderijen komen mijn neus uit zo onderhand. Maar we gaan verder want het is voor het goede doel.
In ieder geval hebben we weer een aantal boerderijen gevonden waarvan wij denken dat ze geschikt kunnen zijn. Afgelopen vrijdag zijn sr en ik dus weer een rondje noorden gaan doen. En de eerste boerderij was gelijk raak.....mij niet heus. De baas zei heel subtiel: ik kan mijn fototoestel wel in de auto laten...Nou dat zegt genoeg.
Verbouwd door polen en dat kan best goed zijn, maar hier was van alles niet gedaan wat wel zou moeten om het een stabiele ondergrond te geven. Zodat een ander er ook zo op verder kan gaan. Maar dat was daar niet het geval. En de prijs was daarvoor ook veel en veel te hoog.
Maar goed we konden naar de volgende. We zouden deze dag bij drie gaan kijken. Tenminste bij twee hadden we een afspraak en bij de derde zouden we langs rijden voor de omgeving alleen. En om even aan de buitenkant te snuffelen.
Maar er was tijd over doordat we door de eerste boerderij als een razende roeland door heen vlogen. Dus we konden nog wel "even" langs mijn favoriete winkel.
Even hier klikken om te zien hoe mooi de quilts zijn die er nu hangen
En toch nog een paar lapjes gekocht, weer die van de aanbieding.!
En nog een biasband maker. Dus het viel mee, de schade.
Daarna door gereden naar onze volgende farm. En jawel. Daar nam de baas gelijk al de benen door uit de auto te gaan en rond te lopen voor foto,s.
We waren te vroeg, dus deden op een parkeerplaats eerst even een dutje. Maar de makelaar was op tijd en toen konden we ons verlekkeren aan een prachtig pand. Mooi verbouwd en secuur. Een pand waar we gelijk zin in kregen. En waar we ook met bewondering door heen gevlogen werden door de makelaar. Manman, wat had die haast!
Maar Casper kon toch een mooie foto impressie maken zodat het thuis front een goede indruk kon krijgen.
Na het zien van het eerste pand bleven we maar aan het lachen en praten over wat we gezien hadden, en toen we hier klaar waren, was het toch wel even stil. Omdat we best wel onder de indruk waren.
Maar goed, op naar het volgende pand. Wat ook mooi leek. En waar ook mogelijkheden voor ons in zitten. Alleen toen we er waren bleek deze boerderij helaas vlak bij een hoogspanningsmast te staan. En dat is voor mij absoluut geen optie. Ik reageer daar enorm op. Krijg als we door de biesbosch gaan fietsen en dan bij de masten in de buurt ook altijd last van mijn knieën en ik moet dan niet de metalen stang aanraken want dan voel ik de stroom. Ik weet het, ik zit rot in elkaar. Maar het is niet anders.
Blij dat we even langs zijn gereden want anders waren we er op de open dag heen willen gaan. En dat is nu niet nodig.
Ondertussen hebben we onze Roeland aan te tand gevoeld over ons tweede pand, en gevraagd wat onze financiële mogelijkheden zijn. En eigenlijk zouden we gewoon een sponsor moeten hebben. Heeft iemand ideeën?
Als we nu eens een mooi verhaal maken en die aan al onze familie, vrienden, kennissen, collega,s, broeders en zusters uitdelen? Als iedereen nu eens € 5,00 zou doneren dan zouden we al een heel eind komen om de verbouwing die we in het tweede pand nodig hebben te bekostigen.
Is er iemand die dat ziet zitten om te doen? Ik heb eventueel wel een site waar ik zoiets heb gezien....

Geen opmerkingen: